Op 24 Januarie 2017 gaan die Sentrum vir Grondwetlike Regte (SGR) die Portefeuljekomitee oor Binnelandse Sake (die Komitee) toespreek oor sy grootste bekommernisse betreffende die Wysigingswetsontwerp op Vlugtelinge. Die SGR het in Oktober 2016 geskrewe voorleggings oor die Wysigingswetsontwerp ingedien, wat op die SGR se webtuiste, www.cfcr.org.za, afgelaai kan word.

Die Sentrum verwelkom die geleentheid om die Komitee toe te spreek oor die SGR se bekommernisse met betrekking tot die uitwerking van die voorgestelde maatreëls oor die status van vlugtelinge. Die voorgestelde maatreëls behoort nie net aan internasionale standaarde te voldoen nie, maar moet ook uitvoering gee aan die grondwetlike reg op menswaardigheid, asook regverdige administratiewe optrede – wat nie slegs beperk is tot burgers nie, maar ook op nie-burgers van toepassing is. Die hoofargument wat deur die SGR aangevoer sal word, is dat die doelwitte van die Wysigingswetsontwerp wat teen korrupsie gemik is, in die wiele gery sal word indien die gronde vir die uitsluiting van vlugtelingstatus nie nou beperk word tot internasionaal erkende gronde nie. Voorts sal bykomende gronde vir uitsluiting van vlugtelingstatus – soos deur een individu bepaal word – vrae opper oor die subjektiwiteit van besluite, aangesien min leiding gebied word oor hoe hierdie bykomende gronde toegepas moet word. Dit skep ook ‘n geleentheid vir misbruik, aangesien die Wysigingswetsontwerp min onafhanklike prosedurele toesighouding bied.

Waarnemende Polisiekommissaris, Khomotso Phahlane, is die onderwerp van ‘n ondersoek deur die Onafhanklike Polisieondersoekdirektoraat (OPOD) na bewerings van korrupsie wat spruit uit die tyd toe hy die hoof van forensiese dienste was. Nie net word hy vir korrupsie ondersoek nie, maar hy word ook daarvan beskuldig van dwarsboming van die gereg, nadat hy na bewering getuies gekontak het wat deel was van die ondersoek na die bewerings oor korrupsie.

Hou in gedagte dat hy in die posisie waarneem omdat die Nasionale Polisiekommissaris, Riah Phiyega, tans geskors is terwyl sy na bewering appelleer teen die Claassen-kommissie van ondersoek se bevindings dat sy nie geskik is om haar amp te beklee ten opsigte van haar optrede in die Marikana-slagting nie. Haar voorganger, Bheki Cele, het ook die pos verlaat oor bewerings van wanadministrasie en wangedrag betreffende die huur van ‘n nuwe gebou vir die hoofkwartiere van die polisie. Jackie Selebi se tyd aan die stuur van sake het uiteindelik gelei tot sy gevangenisstraf weens korrupsie, en hy is miskien beter bekend vir sy goed gepubliseerde vriendskap met bekende figure van die onderwêreld.

Die Sentrum vir Grondwetlike Regte (SGR) vier internasionale Menseregtedag, maar doen ook ‘n beroep om die beskerming van die samelewing se mees kwesbare groepe.

Noluvo Swelindawo het openlik as ‘n lesbiër geleef in Khayelitsha, totdat sy wreed vermoor is – vermoedelik oor haar seksuele oriëntasie – nog een op ‘n groeiende lys van sulke wrede voorvalle in Suid-Afrika. Ten spyte daarvan dat die Grondwet onregverdige diskriminasie op grond van, onder andere, ‘seksuele oriëntasie’ verbied – en voorts dat die Staat verplig is om die regte in die Handves van Regte te respekteer, beskerm, bevorder en uitvoer – is daar eenvoudig net te veel voorvalle van sulke onverdraagsaamheid. Die verspreiding van sodanige aanvalle vind plaas ten spyte van internasionale Menseregtedag, ‘n dag wat ook die einde van die veldtog van 16 Dae van Aktivisme teen Geslagsgebaseerde Geweld gedenk.

Suid-Afrika het reeds een van die hoogste verkragtingsyfers ter wêreld – en vir vroue soos Noluvo Swelindawo, maak hul seksuele oriëntering hulle ekstra kwesbaar. Die veldtog van 16 Dae van Aktivisme teen Geslagsgebaseerde Geweld het ten doel om geslagsgebaseerde geweld aan te pak, met inbegrip van die soort geweld wat teen vroue gerig is wat as lesbiërs, gay, biseksueel of transgender identifiseer.

Op 1 Desember 2016 herdenk ons Wêreld Vigsdag – die internasionale inisiatief wat ten doel het om mense in die stryd teen die siekte te verenig. In die gees van die dag is dit dalk gepas om ‘n oomblik te neem en na te dink oor die belangrike vooruitgang wat hierdie jaar gemaak is deur verskeie rolspelers in die stryd teen MIV en Vigs.

Suid-Afrika het ‘n lang pad gekom sedert die baanbrekende uitspraak deur die Konstitusionele Hof (die Hof) in Minister of Health and others v Treatment Action Campaign and Others in 2002 (TAC), ingevolge waarvan die Regering beveel het dat die anti-retrovirale middel, Nevirapine, aan alle staatshospitale en klinieke beskikbaar gestel word, en nie slegs aan dié wat as navorsingsfasiliteite geklassifiseer is nie.

Op 20 November word Universele Kinderdag regoor die wêreld gevier. Hierdie dag word toegewy aan die bevordering van die welsyn van kinders en dui op die aanvaarding van die Verklaring van die Regte van die Kind en die Konvensie oor die Regte van die Kind deur die Verenigde Nasies (VN). In Suid-Afrika word hierdie dag toegewy aan die 19.7 miljoen kinders onder die ouderdom van 18 regoor die land. 

Universele Kinderdag gaan verder as om bloot net die jeug van die wêreld te vier – die doel is om bewusmaking te skep oor die mees kwesbare kinders, wat verskeie vorms van mishandeling, uitbuiting en onderdrukking moes deurmaak. Kinderregte is wêreldwyd verder gevoer deur die Millennium Ontwikkelingsdoelwitte (MOD) en voorts ook deur die doelwitte wat in die Volhoubare Ontwikkelingsdoelwitte (VOD) vir 2015 – 2030 uiteengesit is. 

Die leier van Suid-Afrika se derde grootste politieke party, mnr Julius Malema, bevind homself weereens in stryd met die gereg. Hierdie keer omdat hy na bewering die Wet op Oproerige Byeenkomste geskend het deur na bewering sy ondersteuners aan te moedig om grond te beset. Na bewering het hy in 2014 dit aan ‘n groot groep ondersteuners gesê, en meer onlangs in Junie 2016. Nuusberigte noem voorts sy voorneme om die Konstitusionele Hof te nader om die grondwetlikheid van die Wet op Oproerige Byeenkomste uit te daag. Verskeie politieke kommentators blyk met sy stelling saam te stem, gebaseer op die feit dat die Wet op Oproerige Byeenkomste (die Wet) die Grondwet voorafgaan, aangesien dit in 1956 gepromulgeer is.

Van nader beskou blyk dit egter dat daar niks verdags is met betrekking tot sy bepalings nie. Trouens, indien enige iets, kan die huidige bepalings van die Wet die toets van grondwetlikheid slaag.

Op 11 November 2016 het Megan Dick, kommunikasiebeampte, en die SGR se interne, Kiah Murphy en Sonam Mansingh, die geleentheid gehad om die Welvanpas-watersuiweringswerke in die munisipaliteit Drakenstein, wat binnekort voltooi sal word, te besoek. 

Suid-Afrika se verouderende waterstelselinfrastruktuur, swaar ekonomiese afhanklikheid op landbou, en die uiterste gevolge van klimaatverandering op die omgewing, het dit byna onmoontlik gemaak vir die regering om die reg op water progressief te verwesenlik, soos uitgedruk in artikel 27 in die Grondwet. Baie munisipaliteite is gedwing om waterbeperkings in te stel om te verseker dat die land nie ‘n onomkeerbare waterkrisis beleef nie. Die munisipaliteit Drakenstein in die Paarl was een van die eerste gebiede om beperkings aan die begin van 2016 aan te kondig. Sedertdien het ‘n kombinasie van pogings deur die regering en die gemeenskap, asook ‘n passievolle inset deur kundige ingenieurs, waterverlies in die gebied drasties verminder.