Die FW de Klerk Stigting het vandag ‘n konferensie oor die bereiking van suksesvolle munisipale dienslewering aangebied en leiers uit die regering en die burgerlike samelewing in die plaaslike regeringsfeer byeengebring.
Die Konstitusionele Hof se Tafelberg-uitspraak bevestig dat goed geleë openbare grond nie bloot as ’n kommersiële bate behandel kan word wanneer dit kan help om apartheid se ruimtelike nalatenskap ongedaan te maak nie. Waar bekostigbare behuising gebou word, is belangrik, omdat toegang tot werksgeleenthede, vervoer, onderwys en noodsaaklike dienste deel vorm van betekenisvolle toegang tot voldoende behuising. Munisipaliteite en provinsies moet openbare grond dus deursigtig bestuur en vervreem, met opregte openbare deelname en behoorlike erkenning van die grond se grondwetlike waarde.
Die 2026-GTAC-konferensie oor openbare ekonomie het ’n kernwaarheid beklemtoon: Suid-Afrika se werkloosheidskrisis kan nie opgelos word deur mense op te lei vir werksgeleenthede wat nie bestaan nie. Volhoubare vooruitgang vereis bewysgebaseerde beleid, verstandiger openbare besteding en groter ondersteuning vir die informele, township- en plattelandse ekonomieë waar miljoene mense reeds hul bestaan maak. Uiteindelik vereis die Grondwet ’n staat wat waardigheid beskerm, struikelblokke tot geleenthede verwyder en sukses aan werklike uitkomste eerder as die aantal befondsde programme meet.
Jong Suid-Afrikaners het sterk op die eerste kiesersregistrasienaweek gereageer, met mense tussen die ouderdomme van 16 en 29 wat 80% van alle nuwe registrasies uitgemaak het. Registrasie lei egter nie vanself tot vertroue of ’n hoë stempersentasie nie, veral waar jong burgers met ernstige werkloosheid, verswakkende dienste en beperkte vertroue in plaaslike regering worstel. Politieke partye moet nou hul stemme verdien deur geloofwaardige kandidate, meetbare verbintenisse op wyksvlak en deursigtige aanspreeklikheid.
Xenofobiese geweld is nie meer bloot ’n binnelandse wet-en-orde-kwessie nie; dit stel Suid-Afrika se streekshandelsbetrekkinge, diplomatieke geloofwaardigheid en posisie op die vasteland in gevaar. Met miljarde dollars se handel tussen Suid-Afrika en sy buurlande kan selfs beperkte ontwrigting weens verbruikersweerstand, logistieke vertragings en ’n verlies aan vertroue ernstige ekonomiese gevolge inhou. Suid-Afrika moet daarom die wettige toepassing van immigrasiewetgewing kombineer met beslissende vervolgings, diplomatieke betrokkenheid en die ferm beskerming van die grondwetlike orde.
Die FW de Klerk Stigting het formeel aan die Parlement geskryf om dringende duidelikheid te versoek oor die program, proses en tydlyne vir die finalisering van sy oorweging van die Kieshervormingskonsultasiepaneel (“ERCP”) se gekonsolideerde verslag.
Wanneer die Parlement ontwrig word, betaal belastingbetalers nie net vir verlore tyd nie, maar ook vir verswakte toesig en verminderde verantwoordbaarheid. Hierdie artikel voer aan dat parlementêre wanorde ’n meetbare openbare koste het, en gebruik amptelike vergoedings- en begrotingsyfers om te skat wat elke vermorste minuut in rand beteken. Dit kom tot die gevolgtrekking dat robuuste debat beskerm moet word, maar dat voorkombare obstruksie gevolge moet hê wat die werklike koste vir burgers weerspieël.
’n Onlangse uitspraak van die Konstitusionele Hof het bevestig dat die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie menseregteskendings mag ondersoek en aanbevelings mag maak, maar nie self bindende regstellende maatreëls kan afdwing nie. Hoewel sommige dit as ’n verswakking van die Kommissie kan beskou, versterk die uitspraak eerder die grondwetlike beginsel dat finale afdwingbare gesag by die howe berus. Die uitspraak trek dus ’n belangrike lyn tussen die doeltreffende beskerming van menseregte en die vereiste dat alle openbare mag aan die oppergesag van die reg onderworpe moet bly.
Ismail Joosub hersien die departement van handel, nywerheid en mededinging se onlangse voorstel om ‘n transformasiefonds van R100 miljard te stig.
