{"id":494,"date":"2014-01-22T15:00:00","date_gmt":"2014-01-22T13:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/fwdeklerk.org\/die-dringende-behoefte-aan-ekonomiese-geletterdheid\/"},"modified":"2021-07-21T09:50:19","modified_gmt":"2021-07-21T07:50:19","slug":"die-dringende-behoefte-aan-ekonomiese-geletterdheid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/fwdeklerk.org\/af\/die-dringende-behoefte-aan-ekonomiese-geletterdheid\/","title":{"rendered":"DIE DRINGENDE BEHOEFTE AAN EKONOMIESE GELETTERDHEID"},"content":{"rendered":"

Sy sien die Nasionale Unie van Metaalwerkers (NUMSA) se besluit om die ANC te verlaat as “\u2019n keerpunt vir die land se politiek” weens sy besluit “om te kyk na die stigting van \u2019n beweging vir sosialisme.” Wanneer linksgesinde kommentators en organisasies soos NUMSA egter na “sosialisme” verwys, praat hulle eintlik van “kommunisme” – en nie die Europese vorm van demokratiese sosialisme nie. Irvin Jim – die Sekretaris-generaal van NUMSA – het dit aan my duidelik gestel tydens \u2019n radio-onderhoud verlede jaar dat hy die stigting van \u2019n kommunistiese samelewing in Suid-Afrika steun en dat hy Kuba as \u2019n rolmodel beskou. Dieselfde geld vir COSATU, wat homself verbind het “tot die bou van Marxisme-Leninisme as maatstaf van wetenskaplike ondersoek” en om “\u2019n sosialistiese beweging daar te stel wat koaliseer rondom die SAKP.” Tydens sy kongres in 2006 het COSATU volgehou dat “die diktatorskap van die proletariaat die enigste waarborg is dat daar \u2019n sterk oorgang sal wees van die Nasionale Demokratiese Revolusie na sosialisme.”<\/p>\n

Die rede waarom artikels wat hierdie soort “sosialisme” (dit wil s\u00ea kommunisme) verkondig min aandag geniet in die meeste van ons media is omdat alle vorige pogings om “sosialistiese” samelewings te vestig sonder uitsondering armoede, stagnasie en totalitarisme tot gevolg gehad het. Aan die ander kant is vrye markte nie \u2019n kunsmatige konstruksie nie, maar die natuurlike en universele maatstaf vir menslike ekonomiese samewerking. Dit berus op die deursigtige navolging van eie belange waar mense en maatskappye vrylik met mekaar kan meeding ten einde beter en goedkoper produkte en dienste aan die publiek te lewer. Wanneer hulle hul eie belange navolg – soos as Adam Smith opgemerk het – bevorder mense dikwels daardie aspek van die samelewing op \u2019n doeltreffender wyse as wanneer dit hul uitgangspunt is om dit te bevorder. Hy het bygevoeg dat hy “nie weet van veel goeie dinge wat bereik is deur diegene wie se uitgangspunt dit was om te handel in die belang van die publiek nie.”<\/p>\n

Vrye ondernemings is die enigste bewese voertuig vir die generasie van rykdom en werklike ekonomiese vordering. Dit is \u2019n voertuig wat op onverantwoordelike wyse deur geldgierige en onverantwoordelike bankiers bestuur kan word – soos wat ongetwyfeld die geval was in 2008. Die hoofoorsake van die ineenstorting in 2008 was egter, eerstens, die buitewerkingstelling van die voertuig se remme deur die “te groot om te misluk”-benadering van regerings; en tweedens, die mislukking van die regulerende verkeersbeamptes, wat in plaas daarvan om \u2019n redelike spoedbeperking in te stel, roekelose bestuurders aangemoedig het deur reuse volumes waardelose eiendomsverbande te waarborg.<\/p>\n

Desnieteenstaande het prof Duncan \u2019n punt. Daar is \u2019n kommerwekkende skeiding tussen die sosialistiese en populistiese indrukke van die massas en die meer ingeligte mediagesprekke oor ekonomiese aangeleenthede. Ons mislukte onderwysstelsel het miljoene Suid-Afrikaners veral vatbaar gemaak vir die oppervlakkige aanloklikheid van sosialisme. Hulle word maklik verlei deur ideologie\u00eb wat onmiddellike voordele op die kort termyn belowe by wyse van die verdeling van eiendom wat aan ander behoort. Mense hou van die idee om in stryd te wees teen “bose onderdrukkers” – uitgebeeld as “imperialiste” en “monopolistiese kapitaliste”.<\/p>\n

Die probleem is dat hierdie proses sonder uitsondering die belange van alle betrokkenes op die lang termyn verwoes – en veral di\u00e9 van werkers en die armes. Onverantwoordelike vakbondunies en streng arbeidsmarkte is van die hoofoorsake van Suid-Afrika se onvolhoubare vlakke van werkloosheid en sy mislukking om buitelandse beleggings te verseker wat noodsaaklik is vir volhoubare ekonomiese groei.<\/p>\n